هدف: با توجه به مصرف زیاد قلمه در کشت نیشکر و زوال سریع قلمه­ها، استفاده از روش­های مدیریت زراعی پس از برداشت ضروری می­باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین پوشش غذایی مناسب برای تک جوانه­های نیشکر انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش به­صورت طرح کاملاً تصادفی، با سه تکرار در سال 1398، به منظور بررسی تأثیر چهار نوع چسباننده کربوکسی­متیل­سلولز (40، 60 و 80 گرم در لیتر)، صمغ عربی (50، 100 و 150 گرم در لیتر)، کتیرا (30، 60 و 90 گرم در لیتر) و نشاسته (45، 60 و 75 گرم در لیتر) به عنوان آزمایش اول و چهار نوع ترکیب تغذیه­ای هیومیک­اسید (شش، نُه و 12 گرم در لیتر)، فیلترکیک (پنج، 10 و 15 گرم در کیلوگرم)، سوپرجاذب (10، 30 و 45 گرم در کیلوگرم) و کود میکروکمبی (10، 20 و 30 گرم در کیلوگرم) به عنوان آزمایش دوم به همراه شاهد در شرایط گلخانه­ای ایستگاه تحقیقاتی نیشکر- خوزستان موردبررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد اثر چهار نوع چسب بر شاخص­های گیاه نیشکر همچون سرعت سبزشدن، ارتفاع ساقه­، وزن خشک ساقه­ و میزان رطوبت گیاه معنی­دار بود و بیش ترین اثر مثبت در چسب نشاسته (60 گرم در لیتر) مشاهده گردید. چهار ترکیب تغذیه­ای بر شاخص­هایی همچون سرعت سبزشدن، ارتفاع ساقه­، وزن خشک ساقه­ و میزان رطوبت گیاه اثر معنی­داری داشت.نتیجه گیری: با توجه به اثر مثبت بیش تر چسب نشاسته، می­توان در بررسی­های بعدی از این چسب به عنوان چسباننده­ای، همراه با سایر ترکیب­های تغذیه­ای و مواد پرکننده برای پلت کردن جوانه­های جانبی ساقه نیشکر استفاده کرد.

به منظور بررسی اثر روغن نیم، محلول پرایم پلاس و الکل چرب بر کنترل جوانه های جانبی توتون پس از عملیات سرزنی در تیمارهای مختلف، آزمایشی در سال زراعی 1389 - 1388 به مدت یک سال در مرکز تحقیقات تیرتاش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای مورد بررسی شامل روغن نیم به میزان 0، 5، 10، 15، 20، 25 و 30 لیتر در هکتار، محلول پرایم پلاس به میزان 4 لیتر در هکتار، محلول الکل چرب به میزان 18لیتر در هکتار و تیمار کنترل دستی بود. اثر کنترل کننده های مختلف جوانه های جانبی بر صفات تعداد جوانه ها، وزن تر جوانه ها و وزن خشک جوانه ها در سطح یک درصد معنی دار بود. حداقل تعداد، وزن تر و خشک جوانه ها از تیمار پرایم پلاس و حداکثر تعداد جوانه ها از تیمار کنترل دستی و حداکثر وزن تر و خشک جوانه ها از تیمار عدم مصرف روغن نیم به دست آمد. حداکثر و حداقل وزن تر و خشک برگ و میزان درآمد به ترتیب مربوط به تیمار پرایم پلاس و تیمار عدم مصرف نیم بود.

پسته بادامی ریز زرند به دلیل حساسیت کم به بیماری گموز، تحمل شوری و سازگاری با پیوندک رقم های تجاری به عنوان پایه در باغ های پسته ایران استفاده می شود. در این پژوهش اثر محیط کشت (MS و DKW)، نوع و غلظت تنظیم کننده های رشد گیاهی بر ریزافزایی این پایه بررسی شد. بیشترین رشد ریزنمونه ها در محیط کشت نیم غلظت DKW به دست آمد. افزودن ترکیب های آنتی اکسیدان و زغال فعال تاثیر معنی داری بر مقدار استقرار جوانه ها نداشت. بیشترین شمار نوساقه (5 تا 6 عدد در هر ریزنمونه) در محیط کشت DKW حاوی 1 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین (BA) یا حاوی 2 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین و نیم میلی گرم در لیتر جیبرلیک اسید (GA) و هم چنین در محیط کشت نیم غلظت DKW حاوی نیم میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین یا 1 تا 2 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین و نیم میلی گرم در لیتر جیبرلیک اسید به دست آمد. رشد طولی نوساقه ها در محیط کشت MS بیشتر بود (84/3 تا 5 سانتی متر). در مرحله ریشه زایی، محیط کشت نیم غلظت MS حاوی 2 میلی گرم در لیتر ایندول-3-بوتیریک اسید (IBA) و 05/0 میلی گرم در لیتر نفتالن استیک اسید (NAA) با بیشترین طول ریشه (48/4 سانتی متر)، شمار ریشه در هر ریزنمونه (5/4) و بالاترین مقدار ریشه زایی (36/86 درصد) پس از 4 هفته از زمان کشت، بهترین تیمار بود.

در این پژوهش به منظور بررسی ریز افزایی کیوی فروت (رقم «هایوارد») از ریزنمونه های جوانه جانبی استفاده شد. پس از گندزدایی، استقرار ریزنمونه ها در محیط کشت موراشیگی و اسکوگ (MS) دارای 2 میلی گرم در لیتر بنزیل آدنین (BA) انجام شد. دو هفته پس از استقرار، در آزمایش شاخه زایی، ریزنمونه های جوانه جانبی روی 20 محیط کشت پایه MS با غلظت های مختلف 2, 1, 0) BA و 3 میلی گرم در لیتر) و جیبرلیک اسید 0.5, 0.2, 0.1, 0) (GA3) و 1 میلی گرم در لیتر) به صورت مجزا یا در ترکیب با همدیگر کشت داده شدند. بالاترین تعداد شاخساره با میانگین 5 شاخساره در هر ریزنمونه و بالاترین تعداد برگ با میانگین 66/10 عدد در هر ریزنمونه در محیط کشت دارای 2 میلی گرم در لیتر BA و 5/0 میلی گرم در لیتر GA3 به دست آمد. طویل ترین شاخه با میانگین 5/4 سانتی متر در محیط دارای 1 میلی گرم در لیتر BA و 1 میلی گرم در لیتر GA3 مشاهده شد. در آزمون ریشه زایی، از 2 نوع محیط کشت پایه MS و ½ MS به همراه 4 سطح ایندول بوتیریک اسید 1, 0.5, 0) (IBA) و 2 میلی گرم در لیتر) استفاده شد. بهترین نتیجه در تعداد و طول ریشه در محیط پایه نصف غلظت MS شامل 1 میلی گرم در لیتر IBA حاصل شد. در این محیط به طور متوسط 5 ریشه با میانگین طول 7/2 سانتی متر در هر شاخساره تولید شد. بنابراین کاربرد تنظیم کننده رشد GA3 در آزمون پرآوری و تنظیم کننده رشد IBA در آزمون ریشه زایی کیوی فروت موثر شناخته شد. حدود 80% گیاهچه های تولید شده، به خوبی سازگار شدند.

هدف: هدف این پژوهش ریزازدیادی رقم جابانی هندوانه از طریق کشت جوانه جانبی و بررسی تغییرات ژنتیکی احتمالی گیاه‫چه ها پس از چهار نسل باززایی است. مواد و روش ها: در این تحقیق، جوانه های جانبی پس از رشد گیاه مادری، در محیط کشت MS با غلظت های مختلف IAA، BAP و TDZ منتقل و ریزازدیادی به‫مدت چهار نسل ادامه یافت. در ادامه تاثیر غلظت های منتخب هورمونی و نسل های مختلف واکشت روی شباهت/تفاوت ژنتیکی گیاه‫چه های انتخابی با گیاه شاهد (مادری) توسط نشانگر ISSR موردبررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصل از بررسی تاثیر هورمون­ها روی افزایش تعداد جوانه جانبی در نسل های مختلف نشان داد که به طورکلی سه غلظت 0 mg/L IAA و 1 mg/L BAP، 1 mg/L IAA و 2 mg/L BAP و 2 mg/L IAA و 2 mg/L BAP به‫ترتیب با 33/2، 83/3 و 17/2 نوساقه در هر ریزنمونه بیشترین تاثیر را روی ازدیاد تعداد جوانه های جانبی بعد از چهار نسل داشتند. در بررسی تغییرات ژنتیکی با استفاده از 5 نشانگر ISSR، 60 باند تولید شد که 3/43 درصد آن ها چندشکلی بودند. بیشترین تعداد باند (17 باند) مربوط به آغازگر UBC-864 و کمترین (9 باند) مربوط به P2 بود. بیشترین جایگاه های چندشکلی در آغازگر UBC-808 مشاهده شد. در میان تیمارها مورد بررسی، تیمار 1 mg/L IAA و 2 mg/L BAP در نسل 3 ریزازدیادی با 9 جایگاه چندشکلی بیشترین و تیمار 0 mg/L IAA با 1 mg/L BAP در نسل 1 ریزازدیادی با 2 جایگاه چندشکلی کمترین تعداد چندشکلی را نشان دادند. نتیجه­گیری: یافته های مطالعه کنونی نشان داد که نشانگرهای ISSR به طور موثری می توانند برای بررسی ثبات یا تنوع ژنتیکی ایجادشده در هندوانه پس از چند نسل واکشت در شرایط درون شیشه استفاده شوند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور بررسی تاثیر تعداد جوانه جانبی، نوع درختچه زرشک وهورمون BAP برمیزان رشد صفات فنوتیپی زرشک ازطریق کشت بافت، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و با سه عامل، عامل اول سه نوع درختچه زرشک (بدون دانه، دانه دار و زینتی)، عامل دوم هورمون BAP در چهار سطح (0، 1، 2، 3 میلی گرم برلیتر) و عامل سوم تعداد جوانه جانبی در دو سطح (1 و 2 جوانه) در آزمایشگاه دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان در سال 1399 انجام شد. محیط کشت مورد استفاده بر پایه مورا شیگی و اسکوگ (MS) بود. پس از آماده سازی محیط کشت و استریل آن توسط اتو کلاو، در لوله های آزمایش توزیع گردید. پس از آماده سازی، نمونه ها در محیط استریل کشت داده شدند و سپس نمونه ها با استفاده از هورمون رشد تحریک به رشد شدند. صفات مورد بررسی شامل زمان سبز شدن، تعداد برگ، طول، عرض و سطح برگ، نسبت عرض به طول برگ، وزن تر و وزن خشک برگ، نسبت وزن تر به خشک و میزان شادابی پس از 30 روز کشت بود. در نهایت پس از جمع آوری اطلاعات، داده های به دست آمده از آزمایش سازماندهی و سپس با نرم افزار آماریSAS تجزیه واریانس و مقایسه میانگین ها با آزمون دانکن انجام شد. به منظور تعیین روابط بین صفات از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. اثرمتقابل سه گانه برروی همه صفات مورد برسی بجز میزان شادابی در سطح احتمال 1% معنی بودارد. ضریب همبستگی نشان داد بین وزن خشک برگ باتعداد برگ (r=0. 86**)، طول برگ (r=0. 78**)، عرض برگ(r=0. 73**)، سطح برگ(r=0. 76**)، وزن تر برگ (r=0. 95**) مثبت در سطح احتمال 1% معنی دار بود.

جوانه های جانبی و انتهایی شش رقم فندق در فصول مختلف تهیه شده و پس از ضدعفونی با تیمارهای متفاوت، روی محیط کشت MS جامد کشت شدند. درصد ریزنمونه های رشد کرده و درصد ریزنمونه های دارای آلودگی قارچی و باکتریایی ثبت گردید. علاوه بر این، تاثیر سطوح مختلف BAP و IBA بر استقرار و رشد ریزنمونه های فصول مختلف مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که نانوذرات نقره نقش موثری در کاهش آلودگی های میکروبی درون شیشه ای ریزنمونه های فندق به همراه حداقل صدمه به بافت های درحال رشد دارد. در ریزنمونه های فصل بهار، کمترین درصد آلودگی قارچی و باکتریایی به همراه بیشترین درصد شاخه دهی در تیمارهای ضدعفونی هیپوکلریت سدیم %2.5 به مدت 10 دقیقه و غوطه ورسازی ریزنمونه ها به مدت 30 یا 45 دقیقه در محلول 100 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره پس از ضدعفونی با هیپوکلریت سدیم %2.5 به مدت 5 دقیقه به دست آمد. محیط کشت حاوی یک میلی گرم بر لیتر BAP و 0.01 میلی گرم بر لیتر IBA بیشترین درصد شاخه دهی (%47.22)، تعداد برگ (6.22) و طول ساقه (1.87 cm) را داشت که به طور معنی داری بیشتر از سایر سطوح BAP بود. در حالی که در ریزنمونه های فصول تابستان و پاییز کمترین درصد آلودگی باکتریایی و قارچی و بیشترین درصد شاخه دهی با غوطه ورسازی ریزنمونه ها به مدت 120 دقیقه در محلول 100 یا 150 میلی گرم بر لیتر نانوذرات نقره پس از ضدعفونی با هیپوکلریت سدیم به دست آمد. بیشترین درصد شاخه دهی ریزنمونه ها در محیط کشت حاوی 3 یا 5 میلی گرم در لیتر BAP و 0.01 میلی گرم در لیتر IBA به دست آمد.